logo

Сачыненне няхай раскажа час мнулы. Мікола Гусоўскі. Песьня пра зубра

Сачыненне няхай раскажа час мнулы Rating: 9,2/10 1145 reviews

Мікола Гусоўскі. Песьня пра зубра

сачыненне няхай раскажа час мнулы

Справаў бліскучых ці мала заладзіў ён, гэта Кажнаму ясна, як зь песьні маёй, паміж іншым. Зьведалі ўсё яны, столькі згарнулі бачынаў! У нас тут іх клічуць глушцамі. Адмоўнымі ў п'есе з'яўляюцца вобразы Аляксандра Пятровіча Гарлахвацкага, Зёлкіна і яго жонкі. Ён, што абвешчаны ў сьвеце крывавым забойцам, Часта ў мяне выклікаў смак жуды ці агіды, Мне так нясвомы, і сорам прызнацца, што скуру Часам уцёкамі я ратаваў, ажно людзі Ўсьлед мне плявалі, бо ў нас баязьліўцаў ня любяць. Учебные материалы учебники, статьи по белорусской литературе для 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 классов.

Next

Maxibot max

сачыненне няхай раскажа час мнулы

Кал i я корпаўся ў кнігах, прыйшоў. Ён толькі тое у хорам сьвяты дапушчае, Што і прыстойна, і ў згодзе із станам сьвятарскім. Розум здаровы вярні ўладаром нашым, Панна, Каб абавязкі забытыя ўспомнілі знову. Менавіта яна садзейнічае нічаслівай развязцы ў камедыі. Ня знаю, ці знойдуцца словы, Каб апісаць нам належна жахлівую бойку. Варта яму аказацца - й турботаў бязь ліку Ўраз у цябе: і трывога, і жуда, і наважнасьць! Лепей Тутка ж сканаць, чымся жыць пад пятой пераможцы Доляй нявольніка, век пад ярмом і ў пакутах. Ён — сумленны і прынцыповы камуніст.

Next

Іншыя тэмы (Другие темы)

сачыненне няхай раскажа час мнулы

Ведаў дасюль я ж адно лёт апераных стрэлаў, З гэтых бачын устае уваччу вобраз бою, Сутычкі сьмяротныя, рой дзідаў імклівых, гудлівых. Часам ішлі аб заклад, што было шмат цяжэйшым: Рэкі адолець шырокія ўплынь, хай чакаюць Гушчы чаротаў плаўца, і віры, і глыбіні, Б'ецца рака белагрываю хваляй у строму, Рвецца з шаленствам дзікім і драпежным на бераг. Не, не такі прыгажун мой, бароў нашых слава! Часам спакойным, прадбачачы прышлыя войны, Вояў сваіх рыхтаваў ён на ловах зьвярыных, Чым прымушаў забываць пра нястачы й нягоды! Ўсьцешна глядзець, як ляціць ён у бегу імклівым Рэдкім узьлесьсем або балацянай сьцяжынай, Зь месца ірве, як падкінены нечаю прашчай, І у імгненьне, ўсё цела назад павярнуўшы, Ловіць нагамі памёт, што яшчэ ў паветры, Ды зазьбівае яго, каб сьлядоў не пакінуць. Сьвята Вэнэры спраўляюць зубры ў лістападзе Кожнае восені, часта вясельлі трываюць Тыдзень ці больш. Ў небе, на дрэве, у хвалях - Птушка - найлепшая мэта для стрэлаў, і білі Ў пушчах яе, балатох, а тады ў падарунак Князю давалі, ад сэрца, не для ўзнагароды. Гонішся сьледам за згубленым часам, сьмяротны, І не здагоніш - забіты.

Next

Іншыя тэмы (Другие темы)

сачыненне няхай раскажа час мнулы

Ўсе на памосьце замерлі і зь месца ўзьняліся. Папскі пасад Адрыяна быць можа памогай, Дык не чакай, о, Марыя, хай зь ветрам паверне Ветразі ён і прыпыніць мячы варажнечы, Хай ён пакажа сьляпым і дурным небясьпеку Ды пакарае ўсіх вінных уладай закону, Гэтак, каб той, хто ня спэцкаў яшчэ сваё йменьне. Раней, чым хто, ён зразумеў сапраўдную абстаноўку ў інстытуце, і не без яго дапамогі выкрылі Гарлахвацкага. Ж Не …напісанае мною сачыненне. Зубар, што статак пакінуў, адгэтуль баіцца Нават рагаціны, ў статку ж заўжды быў спакойны. В целом, неплохая игрушка, но, честно говоря, ожидала большего. Туркам бязьлітасным цэрквы ганьбуюцца, месты Паляцца й вёскі, і горды чужыя палоняць Нашу зямлю, гасяць смагу бязьвіннай крывёю І сысункоў, і старых, ды агіднасьці чыняць: Ўлоньне цяжарных жанок успароць ятаганам - Гэта забава для вылюдкаў, што ж ты ім зробіш, Як, абарону зламаўшы, забраўшы ў нас зброю, Ім ці ж баяцца, што голы паўстанеш нявольнік!.

Next

Мікола Гусоўскі. Песьня пра зубра

сачыненне няхай раскажа час мнулы

Зь месца імкнуць скакуны чарадой, табунамі, Ў лёце чуваць адно тупат ды коняў хрыпеньне, Вось, вось дапялі пярэдніх, зраўняліся ў гоне! Праца нялёгкая ў нас, ды ці хто параўнае Нашыя клопаты з важкай бядою айчыны? Гэткім прырода наш край надарыла багацьцем, Што лішкі тутка даюць нам свабоду здабычы: Ёсьць у ашчадных удосьць і птушыны і зьвера, Процьма марнуецца. У гэтай цяжкай справе Тулягу дапамаглі Чарнавус, Вера і Нікіфар. Поўсьці прысмажанай ён, чорнай з бурым, як быццам Водбліск закалкі ад горна мінулых стагодзьдзяў. Хай ад яго быў наш зубар даволі далёка, Страх чалавека уразіў: бядак із мушкетам Так, як стаяў, і сканаў з аднаго перапуду! Вось і зубры паказаліся з лоўчых ганьнёю. Верачы ў любасьць Тваю, разумеючы ўседараваньне, Панна, Тваё, прад Табою зьгінаю калены, З сэрцам трапёткім, зьбялелым, зламаны бярэмам Важкіх грахоў, і з пакораю ніцай прабую Вымаліць, Панна, Тваю я над намі апеку. Але «колькі вяровачцы ні віцца — заўсёды ёсць канец».

Next

Мікола Гусоўскі. Песьня пра зубра

сачыненне няхай раскажа час мнулы

Игрушку покупали ребенку на День рождения-когда распаковали, оказалось, что в коробке только один большой робот. Кожны сьпяшаецца справамі ловаў заняцца, Сьцегны свае натаміць нясупыннай хадою. Я песьню на суд справядлівы Гэтта стаўляю. Усіх герояў тэксту можна падзяліць на станоўчых і адмоўных. Зьвер патрапляе ў загон безь вялікіх турботаў, Нат не прыкмеціць, што выхады ўраз завалілі Моцнай завалай. Лютыя сваркі ды бойкі, злабу, варажнечу Ўцяміць нялёгка, ў адказнасьці ж, горы - народы. Сьценку з падвойных бярвеньняў, падобную кліну, Ў пушчы стаўлялі, рассоўвалі шырака перад, Потым звужалі патроху, а ў сьценцы засовы Спрытна хавалі пад гольлем ялін і травою, Каб небясьпекі ня вычуў як зьвер асьцярожны.

Next

Іншыя тэмы (Другие темы)

сачыненне няхай раскажа час мнулы

Звычай у коньнікаў быў свае лукі ды стрэлы Ўкручваць у клунак з адзежай і гэтак сухімі Потым выносіць на бераг. Будучы ў Рыме, зь вялізным натоўпам пасполу, Бачыў аднойчы я гульні, што ўсе з захапленьнем віталі: Жорсткую бойку быкоў, гледачам на пацеху. Гэта дазнаньнем пацьверджана: сунецца старасьць, Цела ж здаровае, слых няпрыглушаны, вуха Ловіць найменшыя шэляхі, добрае й вока Мэту бясьхібна здалёку ужо прыкмячае. Не, не магу я ўявіць нат, ушчэнт скамянеўшы, Што б нарабіць мог зьвер гэтта усьпененай пысай! Птушка важкая, вагою гуся перавысіць, Пах асаблівы глушцоваму мясу ўласьцівы. Шчасьцем, аднак, было гэтае дрэва сасною, Шапкай вялізнаю сьнегу прыкрытаю, вось жа Як здрыгануўся камель, страсянулася й гольле Й белая сьнежная хмара згары сыпанула. Зжыўшыся зь лесам, дасьветчыўшы сам усё гэта, Я ўваскрашаю так вобраз праўдзівы, і знаю, Што для каго - гэта праўда, а хто ня дасьць веры.

Next

сачыненне сучасная гарадская

сачыненне няхай раскажа час мнулы

Дзеянні, якія апісвае аўтар, адбываліся на тэрыторыі нашай краіны у трыццатых гадах мінулага стагоддзя. Можа так Бог загадаў, каб усё было вольна, Мо з чараўнічае моцы расьце ўсё, каб зьгінуць? Я, адкідаючы домыслы, тое пяру давяраю, Што давялося самому дасьветчыць ці бачыць. Меч наш усюды й заўжды кіраваў справядліва І ўладара ўзгадаваў бы зь сябе, што патрэбны Кожнаму конча сягоньня ў хаосе сусьветным. А ў цела Зноўку убілася з сыканьнем нечая дзіда. Род дзейнасьці: паэт, грамадзкі дзеяч. Рубрика: Конкурс, Русский язык, Я иду на урок 2 дн.

Next